La Venus a la Fourrure
Μόνος σε ένα θέατρο στο Παρίσι, μετά από μια εξοντωτική ημέρα γεμάτη οντισιόν, ο σκηνοθέτης Τόμας, διαμαρτύρεται στο τηλέφωνο για τις ατάλαντες ηθοποιούς που είδε. Καμία δεν αξίζει να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο θεατρικό του. Είναι έτοιμος να φύγει, όταν εισβάλλει η Βάντα. Αρχικά, φαίνεται να είναι ό,τι απεχθάνεται ο Τόμας, αλλά την αφήνει να δοκιμάσει. Μένει έκπληκτος και μαγεμένος από τη μεταμόρφωση της- όχι απλά ταιριάζει απόλυτα, αλλά φαίνεται να έχει μελετήσει το έργο εξονυχιστικά, και γνωρίζει όλους τους διαλόγους. Όσο προχωράει η οντισιόν, ο Τόμας μεταφέρεται από την έλξη στην εμμονή. Η διαχρονική και πάντα προκλητική διάθεση του Polanski να προσφέρει στον θεατή εγκεφαλικά ψυχολογικά παιχνίδια με εμφανή την σεξουαλική διαστροφή, βρίσκει ένα πραγματικά γόνιμο έδαφος για κινηματογραφική επίδειξη σκηνοθετικής δεξιοτεχνίας καθώς επιλέγει σε αυτήν την ταινία να αναμετρηθεί με το ομώνυμο πασίγνωστο μυθιστόρημα του Leopold von Sacher-Masoch. Όπως και στην προηγούμενη συναρπαστική παραγωγή του «Carnage» , ο Polanski συνεχίζει να αποδεικνύει την σκηνοθετική του μαεστρία αποδίδοντας με κινηματογραφικό τρόπο μια ακόμη επιτυχημένη θεατρική παράσταση.
Η εμπειρία και το ταλέντο του σκηνοθέτη καθιστούν την παρακολούθηση της ταινίας απολαυστική χωρίς να χαλαρώνουν ούτε στιγμή την ψυχολογική και σεξουαλική ένταση. Και αυτό που πραγματικά αξίζει να επισημανθεί ότι στο έργο αυτό των δυο μόνον χαρακτήρων, στο δίπολο αυτό εξουσίας και υποταγής όπου δεν αποσαφηνίζεται ούτε κατ ‘ ελάχιστον ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα, ο γυναικείος ρόλος της Wanda von Dunajew ερμηνεύεται από την Emmanuelle Seigner δηλαδή την γυναίκα του σκηνοθέτη , ενώ ο ρόλος του Severin von Kusiemski ερμηνεύεται από τον πολύ καλό ηθοποιό Mathieu Amalric, του οποίου οι οπτική και κινησιολογική ομοιότητα με τον Polanski είναι εμφανέστατη αλλά κατά πάσα πιθανότητα και μη συμπτωματική.
Μια πολύ ρωμαλέα δημιουργία που ιδιορρύθμου αυτού δημιουργού που δεν πρέπει κανείς να παραλείψει να δει. |